دوره 4، شماره 3 - ( پاییز 1402 )                   جلد 4 شماره 3 صفحات 20-1 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

جمینی داود، دهقانی امین. شناسایی ظرفیت‌های اقتصادی و اجتماعی جامعه عشایری غرب ایران (مطالعه موردی: شهرستان روانسر). مطالعات جغرافیایی مناطق کوهستانی. 1402; 4 (3) :1-20

URL: http://gsma.lu.ac.ir/article-1-528-fa.html


1- استادیار، ژئومورفولوژی، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران.(پژوهشگر پاره وقت پژوهشکده کردستان‌شناسی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران). ، davood.jamini@gmail.com
2- استادیار، جغرافیا، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه جیرفت، جیرفت، ایران.
چکیده:   (1643 مشاهده)
جامعه عشایر علی­رغم محدودیت­ها و محرومیت­های متعدد، نقش کلیدی را در تأمین مواد اولیه مورد نیاز جوامع شهری و روستایی ایفا می­کنند. پرورش دام، تولید صنایع دستی، حفاظت و حراست از مرزها، تنها بخشی از توانمندی­های این قشر تلاشگر است. با توجه به بنیان­های جغرافیایی حاکم بر کشور، میان مناطق مختلف به لحاظ ظرفیت­های جامعه عشایری تمایزات فراوانی وجود دارد. بهره­مندی از توانمندی­های جامعه عشایر، در گرو شناسایی ظرفیت­های آن­ها در نواحی مختلف است. از این­رو هدف اصلی پژوهش کمی و کاربردی حاضر که با ترکیبی از روش­های توصیفی ـ تحلیلی انجام گرفته است، شناسایی ظرفیت­های اقتصادی و اجتماعی جامعه عشایر شهرستان روانسر است. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی عشایر شهرستان روانسر است  که از میان آن­ها 150 نفر به­عنوان نمونه آماری در نظر گرفته شده­اند. داده­های میدانی، از طریق پرسشنامه جمع­آوری گردید که روایی و پایایی آن تأیید شده است. جهت تجزیه و تحلیل داده­های گردآوری شده از جدول توزیع فراوانی، تکنیک تحلیل عاملی اکتشافی و آزمون تحلیل واریانس و تست دانکن در نرم­افزار SPSS استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد شش عامل کلیدی به­عنوان مهم­ترین ظرفیت­های اقتصادی و اجتماعی جامعه عشایر شناسایی شده­اند و در مجموع توانسته­اند حدود 64 درصد واریانس متغیر وابسته را تبیین نمایند. در این میان سه عامل مهم­تر عبارت­اند از: رونق درآمدزایی و کسب و کار (289/12 درصد)، متنوع­سازی فعالیت اقتصادی (765/10 درصد) و تقویت سرمایه اجتماعی (667/10 درصد). نتایج آزمون تحلیل واریانس نشان داد آماره F با مقدار 598/82 در سطح 95/0 درصد اطمینان معنادار بوده و تفاوت معناداری میان جوامع عشایری به لحاظ ظرفیت­های اقتصادی و اجتماعی وجود دارد. نتایج آزمون دانکن نشان داد جامعه عشایری متعلق به دو روستای بدرآباد و گرگیدر به­ترتیب با میانگین رتبه­ای 657/4 و 55/3 دارای بیشترین و کم­ترین ظرفیت اقتصادی و اجتماعی هستند.
متن کامل [PDF 1409 kb]   (400 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1402/11/4 | پذیرش: 1402/9/10

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه مطالعات جغرافیایی مناطق کوهستانی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق