XML Print


1- مربی گروه معماری، دانشگاه پیام نور واحد جهرم، جهرم، ایران
2- استادیارگروه جغرافیا، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران ، hoseinianrad.a@lu.ac.ir
چکیده:   (1237 مشاهده)
فضاهای سبز شهری می­تواند بعنوان پشتیبان اساسی و مهمی از توسعه پایدار قلمداد گردد و توسعه فضاهای سبز برای ارتقاء کیفیت زندگی شهری، توسعه امکانات و خدمات و بهینه­سازی سیاست­های فضاهای سبز شهری، نیاز به رویکردهای میان­رشته­ای از جمله اقتصادی، سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، مدیریتی و برنامه­ریزی دارد. مقاله پیش رو، با هدف برنامه­ریزی راهبردی کاربری فضای سبز با استفاده از تکنیک متاسوات، به شناسایی منابع، توانایی­ها و قابلیت­های شهر فسا با استفاده از رویکرد مبتنی بر منبع می­پردازد. روش تحقیق حاضر توصیفی ـ تحلیلی و از حیث هدف، کاربردی است. جمع­آوری اطلاعات به روش­های اسنادی و میدانی صورت گرفت. جامعه آماری پژوهش، 15 نفر از خبرگان و کارشناسان هستند. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات از مدل متاسوات استفاده شد. نتایج به دست آمده از نقشه رقابتی حاکی است که شهر شیراز از نظر عوامل اقتصادی- فرهنگی و عوامل اجتماعی- کالبدی در وضعیت بسیار بالاتری نسبت به سایر شهرها قرار دارد و شهرهایی مانند جهرم، داراب و استهبان نیز از شهر فسا وضعیت مطلوب­تری برخوردار هستند و تنها شهری که فسا نسبت به آن از وضعیت مطلوب تری برخوردار است، شهر حاجی­آباد می­باشد. همچنین، بر اساس نقشه راهبردی کاربری فضای سبز شهر فسا مشخص گردید که تغییر اقلیم و خشکسالی، سازه های زمین شناسی و خاک نامناسب، تغییر کاربری زمین به عنوان بزرگ­ترین موانع کلان محیطی برای برنامه­ریزی راهبردی کاربری فضای سبز شهر فسا محسوب می­شود و با توجه به اندازه حباب آن نیازمند توجه است.
 
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1402/11/29 | پذیرش: 1402/10/10

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه مطالعات جغرافیایی مناطق کوهستانی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق