دوره 3، شماره 4 - ( زمستان 1401 )                   جلد 3 شماره 4 صفحات 203-185 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

محمدزاده مقدم مهدی، معتمدی محمد، مافی عزت اله. بررسی الگوی علی مؤلفه‌های مؤثر در مدیریت بحران مناطق شهری (مورد مطالعه: شهر شیروان). مطالعات جغرافیایی مناطق کوهستانی. 1401; 3 (4) :185-203

URL: http://gsma.lu.ac.ir/article-1-381-fa.html


1- دانشجوی دکتری گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشکده علوم انسانی، واحد شیروان، دانشگاه آزاد اسلامی، شیروان، ایران
2- استادیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشکده علوم انسانی، واحد شیروان، دانشگاه آزاد اسلامی، شیروان، ایران ، mehdimohammadzade424@gmail.com
3- دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشکده علوم انسانی، واحد شیروان، دانشگاه آزاد اسلامی، شیروان، ایران
چکیده:   (1006 مشاهده)
برنامه ریزی و مدیریت سوانح و حوادث طبیعی که سبب تحمیل خسارت های جانی، مالی و محیطی به فضاها و ساکنان مناطق شهری می شود باید به منزله ی یک راهبرد اساسی در همه مراحل برنامه ریزی و برنامه های توسعه ی شهری مد نظر قرار گرفته شود. شهرها اغلب محل تراکم بسیار زیاد جمعیت و پدیده های انسان ساخت هستند. به همین دلیل در صورت نبود آمادگی برای مقابله بابحران، احتمال بروز خسارات جانی و مالی بالا است. در این بین مباحث برنامه ریزی شهری و ارتباط آن با مدیریت بحران از موضوعات مهم و قابل تأمل مبحث خطرپذیری سیستم شهری می باشد. از این رو پژوهش حاضر با هدف بررسی الگوی علمی مولفه­های موثر در مدیریت بحران مناطق شهری تدوین شد. روش به کار رفته در این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی تحلیلی است. جامعه­ی آماری این پژوهش را خبرگان و اساتید جغرافیاو برنامه ریزی شهری، برنامه ریزی شهری و منطقه­ای در شهر شیروان تشکیل می‌دادند. خبرگان به روش گلوله برفی و از میان اساتید دانشگاهی و پژوهشگران فعال در زمینه مدیریت بحران شهری انتخاب شدند. حجم نمونه در نظر گرفته‌شده برای تکمیل پرسشنامه 25 نفر از اساتید دانشگاهی و متخصصان حوزه پژوهش انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده­ها پرسشنامه مبتنی بر دیماتل فازی بود از آنجا که پرسشنامه مورد استفاده، برپایه­ی معیارهای شناسایی شده در پیشینه پژوهش و دیدگاه کارشناسان و صاحب نظران تهیه شده بود، روایی پرسشنامه، خود به خود تایید می­شود. به منظور سنجش پایایی پرسشنامه، از آزمون آلفای کرونباخ استفاده شد، و میزان آن 80/0 به دست آمد این میزان، نشان دهنده پایایی مناسب پرسشنامه است. یافته­های حاصل از این پژوهش نشان داد که در مرحله بیش از بحران از میان شاخص­های مورد مطالعه  براساس مقدار D-R، شاخص ظرفیت و توانمندسازی با مقدار 255/1 به عنوان تاثیرگذارترین شاخص در مرحله پیش از بحران، در مرحله حین بحران شاخص امداد و پاسخگویی  با توجه مقدار 953/1، و در مرحله بعد از بحران شاخص حمایت دولت با بیشترین مقدار D-R 932/1 به عنوان تاثیرگذارترین شاخص در شناسایی شدند. در یک نتیجه گیری کلی می­توان عنوان نمود که مدیریت بحران در شهر شیروان نیازمند دیدگاهی ساختاری و جامع است و نیاز است که برنامه ریزی در راستای مدیریت بحران شهر مورد مطالعه به مولفه­ های شناسایی شده در این پژوهش توجه ویژه­ای شود.
متن کامل [PDF 1883 kb]   (368 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1401/3/10 | پذیرش: 1401/5/24

فهرست منابع
1. Abedini Mughanaki, M. 2019. Crisis management of war-torn areas during the reign of Shah Abbas I Safavid. Quarterly Journal of History of Iran after Islam, 11(24).45-71. (In Persian).
2. Aghaee, R., Aghaee, A., & Mohammad Hoseini Najizadeh, R. 2015. Key effective factors on Agile Maintenance in vehicle industry using fuzzy Delphi method and Fuzzy DEMATEL. Industrial Management Journal, 7(4), 641-672. doi: 10.22059/imj.2015.57420. (In Persian).
3. Ahmadi, A., & Manoochehri, S. 2020. Assessing the Status and Analysis of Factors Affecting the Desirability of Crisis Management of Environmental Hazards in Ghaenat City. Spatial Planning, 10(2), 23-56. doi: 10.22108/sppl.2020.117853.1398. (In Persian).
4. Ahmadi, F. 2020. Urban crisis management imperatives in terms of criminal law and Imamie jurisprudence. Geography (Regional Planning), 10(2-2), 687-717.
5. Ardalan, D., davoudpour, Z., & Ziari, K. 2020. Analysis of Institutional resilience structure for transition from crisis management to urban management resilience against earthquake (Case Study: Qazvin City). Motaleate Shahri, 9(36), 69-84. doi: 10.34785/J011.2021.349(In Persian).
6. Bagheri maragheh, N., motamedi, M., & mafi, E. 2022. Assessing the resilience of Shirvan city in the face of earthquakes. Journal title 2022; 22 (64) :329-347. (In Persian).
7. Carnevale, N. C. 2022. White Ethnicity in the Urban Crisis: Newark’s Italian Americans. Journal of Social History.
8. Coaffee, J., Therrien, M. C., Chelleri, L., Henstra, D., Aldrich, D. P., Mitchell, C. L., & participants. .2018. Urban resilience implementation: A policy challenge and research agenda for the 21st century. Journal of Contingencies and Crisis Management, 26(3), 403-410.
9. Daneshpour, Z., Falahi, A., & Moradi, D. .2016. Analysing the inter-organisational relations in disaster management in Esfahan. Emergency Management, 5(1), 25-37. )In Persian(.
10. Davies, Tim R.H.‚ Davies, Alistair J. 2018. Increasing communities’ resilience to disasters: An impact-based approach, International Journal of Disaster Risk Reduction, No 6,Vol 31, Pp 743-749.
11. Etkin, D. 2016. Hazard, Vulnerability, and Resilience, Disaster Theory, an Interdisciplinary Approach to Concepts and Causes, No 4, Vol 18, Pp 103-150.
12. Fabián, K., Rýsová, L., & Dobrík, M. .2019. Urban disasters crisis management scenario design and crisis management simulation. In Resilience and Urban Disasters. Edward Elgar Publishing.
13. Faisal, A., Albrecht, J. N., & Coetzee, W. J. .2020. Renegotiating organisational crisis management in urban tourism: strategic imperatives of niche construction. International Journal of Tourism Cities, 6(4), 885-905.
14. Fener, T., & Cevik, T. .2015. Leadership in crisis management: Separation of leadership and executive concepts. Procedia Economics and Finance, 26, 695-701.
15. Haryono, C. G., & Wijaya, C. .2022. The crisis management strategies of Indonesian event organizers in the face of COVID-19. Journal of Hospitality and Tourism Insights.
16. Hekmatnia, H., Mousavi, M., Saidpour, S., & Rasouli, M. 2021. Regeneration of Deteriorated Urban Areas with Earthquake Critical Management Approach (case study: Saqqez City). Journal of Natural Environmental Hazards, 10(29), 87-106. doi: 10.22111/jneh.2020.33764.1650. (In Persian).
17. Hemingway, R., & Gunawan, O. 2018. The Natural Hazards Partnership: A public-sector collaboration across the UK for natural hazard disaster risk reduction, International Journal of Disaster Risk Reduction, No 6, Vol 39, Pp 499-511.
18. Hetu, Seth N., Gupta, S., Vinh, V., & Tan, G. 2018. A simulation framework for crisis management: Design and use, Simulation Modelling Practice and Theory, No 16, Vol 85, Pp 15–32.
19. Hoelscher, K., Geirbo, H. C., Harboe, L., & Petersen, S. A. 2022. What Can We Learn from Urban Crisis? Sustainability 2022, 14, 898. Urban Renewal, Governance and Sustainable Development, 9.
20. Jalali Farahani, Gh., & Mousavi, S. M. 2017. Designing the management model of the urban crisis unit from the point of view of non-agent defense of the country, Shahr Ayman scientific-research journal; 1(3);12-30. (In Persian).
21. Jamali, F., Roustaii, Sh., & Yapeng Gharavi, M. 2017. Evaluation of the causal pattern of the criteria affecting urban competitiveness with the Fuzzy Dimetal approach, Quarterly Journal of Urban Economics and Management, 6(3).15-33. (In Persian).
22. Kovács, G., & Spens, K. 2022. Identifying challenges of crisis management in Ghana. International Journal of Physical Distribution & Logistics Management.
23. Lakovic, V. 2021. Crisis management of municipality performance on citizen satisfaction with urban services by structural equation modeling. Quality & Quantity, 55(2), 765-773.
24. Makui, A., Ashouri, F., & Barzinpour, F. 2019. Assignment of injuries and medical supplies in urban crisis management. Journal of Applied Research on Industrial Engineering, 6(3), 232-250.
25. Monstadt, J., & Schmidt, M. 2019. Urban resilience in the making? The governance of critical infrastructures in German cities. Urban Studies, 56(11), 2353-2371.
26. Morovati sharifabadi, A., & Jamshidi, Z. 2016. Analyzing the Factors Affecting the Satisfaction of Domestic Tourists in Yazd Province Using Fuzzy DEMATEL. Tourism Management Studies, 11(33), 85-104. doi: 10.22054/tms.2016.4165. (In Persian).
27. Motamedi, M., & gharavi M. (2020) Assessing the Model of Resilience of Cities with Fuzzy Dematel Approach, Case study: Gorgan and Shirvan cities. Journal title; 20 (56) :329-348. )In Persian(.
28. Nasripoor, A., Arbabi Sabzevari, A., sohrabi, M., & joodaki, H. 2021. Investigating the effective factors of urban crisis management against natural disasters (case study of Baqershahr city). Territory, 18(70), 21-40. (In Persian).
29. Nouri, M., & Khazaie, H. 2017. The Role of Communications in Management of Urban Crisis: A Policing Approach. Police Management Studies Quarterly, 12(4), 683-704. (In Persian).
30. Pamučar, D., Mihajlović, M., Obradović, R., & Atanasković, P. 2017. Novel approach to group multi-criteria decision making based on interval rough numbers: Hybrid DEMATEL-ANP-MAIRCA model. Expert Systems with Applications, 88, 58-80.
31. Poyan, H., sanayei, A., & ansari, A. 2020. Urban Tissue Urban Modeling under Different Scenarios for Managing Crisis Against Earthquakes: Case Study of Tehran Municipality Area. Human Geography Research, 52(4), 1275-1293. Doi: 10.22059/jhgr.2019.285435.1007977. (In Persian)
32. Riyahipur, M., Kalantari, M., & Piri, I. .2020. Crisis Management and Planning in Urban Water Supply Facilities Using Passive Defense Approach (Case Study: Yasouj City). Journal of Water and Wastewater; Ab va Fazilab (in persian), 31(2), 130-136. doi: 10.22093/wwj.2019.91349.2445. (In Persian).
33. Sadeghlou, T., Sejasi Khedari, H. 2012. Presentation of the conceptual model of risk crisis management with passive defense approach, Proceedings of the 6th Congress of Iran Geopolitical Association, November 7 and 8, Ferdowsi University of Mashhad. (In Persian).
34. Shojaei, S S., Borgheipour, H., & Moghaddas, Z. 2018. Identifying urban crisis management strategies using SWOT and data envelopment analysis (case study: Eslamshahr County). jorar 2018; 10 (2) :29-44. (In Persian).
35. Talebpour. A, Mojahiddini. M. 2018. the role of integrated urban management in improving crisis management and increasing the quality of public services to citizens (case study: Tehran province). Socio-Cultural Development Studies,7(4).67-92. (In Persian).
36. Taneja, S., Pryor, M. G., Sewell, S., & Recuero, A. M. .2014. Strategic crisis management: A basis for renewal and crisis prevention. Journal of Management Policy and Practice, 15(1), 78.
37. Tokakis, V., Polychroniou, P., & Boustras, G. .2019. Crisis management in public administration: The three phases model for safety incidents. Safety science, 113, 37-43.
38. Weaver, T. 2017. Urban crisis: The genealogy of a concept. Urban Studies, 54(9), 2039-2055.
39. Zandie, K., Taherkhani, R., & Ziaie Moayed, R. 2019. Prioritizing the common urban excavation supporting systems using AHP method: A step to crisis management in urban constructions. Emergency Management, 7(2), 81-91. (In Persian).
40. Zarrabi, A., Mohammadi, J., & Hosseini khah, H. 2016. Crisis management strategy for uses, With an emphasis on urban-sensitive uses (case study: Yasouj). Spatial Planning, 6(3), 37-58. doi: 10.22108/sppl.2016.21636. )In Persian(.

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه مطالعات جغرافیایی مناطق کوهستانی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق