Journal of Geographical Studies of Mountainous Areas

Journal of Geographical Studies of Mountainous Areas

Assessing the Adaptation Capacity of Rural Settlements Around Lake Urmia (The Case of: Miandoab County)

Document Type : Original Article

Authors
Soraya Ebrahimi 1
Abdoreza Rahmani Fazli 2
Farhad Azizpour 3
1 PhD in Department of Human Geography and Landuse Planning, Faculty of Earth Sciences, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran.
2 Associate Professor in Department of Human Geography and Landuse Planning, Faculty of Earth Sciences, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran
3 Associate Professor, Department of Human Geography, Faculty of Geographical Sciences, Kharazmi University, Tehran, Iran.
10.52547/gsma.2.1.1
Abstract
Today, in order to adapt to real or expected stresses and to deal with natural consequences and crises (drought, floods, earthquakes, etc.), attention to the adaptation capacity of human settlements, especially in rural areas, is of paramount importance. Therefore, the purpose of this article is to investigate and assess the capacity of adaptation of rural areas to the drying of Lake Urmia in Miandoab county. This research was applied in terms of descriptive-analytical method and library and field studies were used to collect data. 15% of the villages of this city were selected as a statistical population using the three criteria of rural household number, geographical distribution and natural location, and then 330 households were selected as the sample size using the Cochran's formula. Data were analyzed using one-t-test, Coopras decision model, cluster analysis and Mooren I statistic in GIS software. The results showed that 10% of the villages (three villages of Gol Soleimanabad, Tazehkand Hasloughoubi and Haji Hassan) with high adaptation capacity, 67/6 at medium adaptation level 33/13 at low adaptation level and 67/66 of the villages - which includes 20 sample villages - were in a very low position in terms of adaptive capacity to the drying up of Lake Urmia. In addition, the spatial pattern of adaptation capacity indicators in Miandoab city according to Mooren I statistic follows a random pattern and villages that have access to sufficient water resources and capital and quick access to Miandoab city have a higher adaptation capacity and in The total adaptation capacity of the studied villages is at a moderate to low level.
Keywords
Adaptation capacity
Drought
Urmia Lake
Miandoab County
 
۱. اصغری زمانی، اکبر,۱۳۹۲. ارزیابی تغییرات سطح دریاچه ارومیه به‌عنوان چالش عمیق زیست‌محیطی فراروی منطقه شمال غرب ایران. فضای جغرافیایی، شماره ۴۱، صص ۹۹-۷۱.
۲. افراخته، حسن، عزیزپور، فرهاد، طهماسبی، اصغر و سلیمانی، عادل. ۱۳۹۴. راهبردهای سازگاری روستایی در برابر مخاطرات خشکسالی مطالعه موردی: روستای پشتگ شهرستان روانسر، دانش مخاطرات، شماره ۳،صص ۳۵۴-۳۴۱.
۳. پودینه، محمد رضا، طولابی‌نژاد، مهرشاد و طولابی‌نژاد، مبثم. ۱۳۹۸. اثرات خشکسالی بر فعالیت‌ها و معیشت خانوارهای روستایی (مورد مطالعه: شهرستان میرجاوه)، مطالعات جغرافیایی مناطق خشک، شماره ۳۷،صص ۹۸-۷۹.
۴. تقی‌پور، سید مهدی، خلیفی، شهرام و بیگی، امیرعلم. ۱۳۹۸. سنجش و اولویت‌بندی مولفه‌های ظرفیت سازگاری جوامع محلی در مواجهه با تغییر اقلیم (مورد مطالعه: شهرستان گناباد)، مرتع و آبخیزداری، شماره ۲، صص ۵۵۶-۵۴۳.
۵. حیدری ساربان، وکیل و مجنونی، علی. ۱۳۹۵. نقش تنوع معیشتی در تاب آوری خانوارهای روستایی پیرامون دریاچه ارومیه در برابر خشکسالی، تحلیل فضایی مخاطرات محیطی، شماره ۴،صص ۷۰-۴۹.
۶. زرافشانی، کیومرث؛ کشاورز، مرضیه و طاهره ملکی. ۱۳۹۳.سنجش توان سازگاری خانوارهای کشاورز در برابر خشکسالی مورد: دهستان درودفرامان در شهرستان کرمانشاه«، اقتصاد فضا و توسعه روستایی، شماره ۳، صص۱۲۳-۱۳۸.
۷. ستاد احیای دریاچه ارومیه,۱۳۹۴. معرفی ستاد احیا و توضیح فعالیت‌های ستاد احیای دریاچه ارومیه، موجود در http://urlp.sharif.ir..
۸. سجاسی قیداری، حمدالله، صادقلو، طاهره، شکوری فرد، اسماعیل. ۱۳۹۵. سنجش سطح دارایی های معیشتی در مناطق روستایی با رویکرد معیشت پایدار (مطالعه موردی: روستاهای شهرستان تایباد)، پژوهش و برنامه‌ریزی روستایی، شماره ۱، صص ۲۱۶-۱۹۷.
۹. سلیمانی، عادل ,۱۳۹۵. تبیین ظرفیت سازگاری نسبت به خشکسالی در روستاهای شهرستان روانسر، رساله دکتری، دانشگاه خوارزمی، استاد راهنما دکتر سحن افراخته و دکتر فرهاد عزیزپور.
۱۰. سلیمانی، عادل، افراخته، حسن، عزیزپور، فرهاد و طهماسبی، اصغر ,۱۳۹۵. تحلیل فضایی ظرفیت سازگاری سکونتگاه های روستایی شهرستان روانسردر مواجهه با خشکسالی، تحلیل فضایی مخاطرات محیطی، شماره ۲،صص ۷۸-۶۵.
۱۱. سلیمی، جلیل و مکنون، رضا ,۱۳۹۷. ارزیابی ظرفیت سازگاری کار گروه ملی نجات دریاچه ارومیه، تحقیقات منابع آب ایران، شماره ۴، صص ۵۹-۴۵.
۱۲. سواری، مسلم و شوکتی آمقانی، محمد ,۱۳۹۸ .شناسایی راهکارهای سازگاری کشاورزان کوچک مقیاس در مقابله با خشکسالی در استان آذربایجان‌غربی، برنامه ریزی فضایی، شماره ۴، صص ۱۴۱-۱۶۶.
۱۳. شعبانعلی فمی، حسین، سواری مسلم، معتقد، مهسا، محمدزاده نصرآبادی، مهناز، افشاری، سمیرا ,۱۳۹۹. تدوین و تحلیل راهبردهای سازگاری کشاورزان با شرایط خشکسالی در استان اصفهان با استفاده از ماتریس TOWS، برنامه‌ریزی آمایش فضا، شماره ۱، صص ۴۷-۲۱.
۱۴. طولابی‌نژاد، مهرشاد، طولابی‌نژاد، میثم و طباطبایی، سید علی. ۱۳۹۶. سازگاری کشاورزان با تغییرات آب و هوایی و نقش آن در امنیت غذایی خانوارهای روستایی شهرستان پلدختر، مخاطرات محیطی، شماره ۱۳، ۹۰-۶۷.
۱۵. فنی، زهره؛ معروفی، ایوب. ۱۳۹۷. بررسی اثرات خشکی دریاچه ارومیه بر آسیب پذیری محیط زیست طبیعی و انسانی محیط پیرامون، محیط زیست، شماره ۵۸ ، صص ۲۳-۳۸.
۱۶. قدیری‌معصوم، مجتبی؛ رضوانی، محمدرضا؛ جمعه پور، محمود و حمید رضا باغیانی. ۱۳۹۴.« سطحبندی سرمایه های معیشتی در روستاهای گردشگری کوهستانی مورد: دهستان بالاطالقان در شهرستان طالقان»، اقتصاد فضا و توسعه روستایی, شماره۱، صص ۴ ۱-۱۸.
۱۷. کشاورز، مرضیه و عزت اله کرمی. ۱۳۹۱. پایدارسازی معیشت روستایی: چالش نظام ترویج کشاورزی در شرایط خشکسالی،«مجموعه مقالات ارائه شده در چهرمین کنگره ترویج و آموزش کشاورزی، صص۱-۲۴.
۱۸. یزدان‌پناه، مسعود، فروزانی، مسعود، زبیدی، طاهره. ۱۳۹۶. تعیین عوامل موثر بر رفتار سازگاری کشاورزان در مقابله با تغییرات آب و هوایی: مورد مطالعه شهرستان باوی خوزستان، تحقیقات اقتصاد و توسعه کشاورزی ایران، شماره ۱،صص ۱۴۷-۱۳۷.
19. Adger, W.N., 2001. Scales of governance and environmental justice for adaptationand mitigation of climate change. Journal of International Development.Vol 13. No7. pp.921–931.
20. Anvari, A, Valaei, M. 2015 .ent: Case study: Central Marhamat Abad rural district, Miandoab County. Bull. Env. Pharmacol. Life Sci., Vol. No 7.pp. 65-71
21. Basel, B., Goby, G., & Johnson, J. 2020. Community-based adaptation to climate change in villages of Western Province, Solomon Islands. Marine Pollution Bulletin, 156, 111266. (https://doi.org/10.1016/j.marpolbul.2020.111266).
22. Bryan, E., Ringler, C., Okoba, B., Roncoli, C., Silvestri, S., & Herrero, M. 2016. Adapting agriculture to climate change in Kenya: Household and community strategies and determinants. In International Conference on May. 18.
23. Chiroro, C. 2013. An evaluation of the determinants of resilience to drought in Malawi (Doctoral dissertation, University of Dundee).
24. Choden, K., Keenan, R. J., & Nitschke, C. R. 2020. An approach for assessing adaptive capacity to climate change in resource dependent communities in the Nikachu watershed, Bhutan. Ecological Indicators, 114, 106293. doi:10.1016/j.ecolind.2020.106293.
25. Eisenack, K. & Stecker, R. 2011. An action theory of adaptation to climate change. Earth System Governance Working Paper,No. 13.PP., 1 -18.
26. Ellis, F. 2000. Rural livelihoods and diversity in developing countries. Oxford ;New York, NY: Oxford University Press.
27. Fankhauser, S., Smith, J.B., Tol, R.S.J., 1999. Weathering climate change: somesimple rules to guide adaptation decisions. Ecological Economics.NO 30.PP. 67–78.
28. Gbetibouo, G. A. 2009. Understanding farmers' perceptions and adaptations to climate change and variability: The case of the Limpopo Basin, South Africa (Vol. 849). Intl Food Policy Res Institute, Washington, DC.
29. Gupta, J., Termeer, C., Klostermann, J., Meijerink, S., van den Brink, M., Jong, P. & Bergsma, E., 2010. The Adaptive Capacity Wheel: A Method to Assess the Inherent Characteristics of Institutions to Enable the Adaptive Capacity of Society, Environmental Science & Policy,Vol.13.No.6. PP. 459-471.
30. Haddad, B.M., 2005. Ranking the adaptive capacity of nations to climate change when socio-political goals are explicit. Global Environmental Change-Human and Policy Dimensions.Vol.15. No. 2. pp. 165–176.
31. Janssen, M., & van der Voort, H. 2020. Agile and adaptive governance in crisis response: Lessons from the COVID-19 pandemic. International Journal of Information Management, 102180. doi:10.1016/j.ijinfomgt.2020.102180.
32. Kifle, S., Teferi, B., Kebedom, A., & Legesse, A. 2016. Factors influencing farmer's decision on the use of introduced soil and water conservation practices in the lowlandas of Wenago Woreda, Gedeo Zone, Ethiopia. American Journal of Rural Development, Vol.4. No. 1.pp. 24-30.
33. Lemos MC, Boyd E, Tompkins EL, Osbahr H, Liverman D. 2008. Developing adaptation and adapting development. Ecol Soc.Vol12. No.2 .pp.26-28.
34. Matewos, T. 2020. The state of local adaptive capacity to climate change in drought-prone districts of rural Sidama, southern Ethiopia. Climate Risk Management, 27, 100209. doi:10.1016/j.crm.2019.100209.
35. Miller, E., & Buys, L. 2008. The impact of social capital on residential wateraffecting behaviors in a drought-prone Australian community. Society and Natural Resources.Vol. 21.No. pp .244-257.
36. Mwamba, L. O. 2012. Vulnerability and Adaptability: Modelling the AdaptiveCapacity of Rural Households to Environmental Changes. Doctoral dissertation,Universität Leipzig.
37. Nantui, M. F., Bruce, S. D., & Yaw, O. A. 2012. Adaptive capacities of farmers to climate change adaptation strategies and their effects on rice production in the northern region of Ghana. Russian Journal of Agricultural and Socio-Economic Sciences, 11(11 (11)).
38. Orlove, B. 2005.Human adaptation to climate change: a review of three historical cases and some general perspectives. Environmental Science & Policy.Vol. 8. No.6 .pp. 589–600.
39. Park, S., Howden, M., & Crimp, S. 201). Informing regional level policy development and actions for increased adaptive capacity in rural livelihoods. Environmental Science & Policy.Vol.15. No 1.pp. 23–37. doi:10.1016/j.envsci.2011.09.004.
40. San Martin, V. A., Lavín, F. V., Ponce Oliva, R. D., Paz, X., Rivera, A., Sarramalera, L., & Gelcich, S. 2019. Exploring the adaptive capacity of the mussel mariculture industry in Chile. Aquaculture, 734856. doi:10.1016/j.aquaculture.2019.734856.
41. Shariatzadeh, M., Bijani, M., Abbasi, E., & Morid, S. 2021. An adaptation capacity model in the face of climate change: A qualitative content analysis. Journal of Arid Environments, Vol.185. 104326. doi:10.1016/j.jaridenv.2020.104326.
42. Spinoni, Jonathan, Naumann, Gustavo, Vogt. Jürgen, Paulo Barbosa., 2015. European drought climatologies and trends based on a multi-indicator approach, Global and Planetary Change. Vol 127.pp. 50–57.
43. Thanvisitthpon, N., Shrestha, S., Pal, I., Ninsawat, S., & Chaowiwat, W. 2020. Assessment of flood adaptive capacity of urban areas in Thailand. Environmental Impact Assessment Review.Vol. 81.
44. Tompkins, E.L., Adger, W.N. 2005. Defining response capacity to enhance climate Ellis, F. 2000. Rural livelihoods and diversity in developing countries. Oxford ; New York, NY: Oxford University Press
45. Upadhyaya, H. D., Dwivedi, S. L., Singh, S., Sahrawat, K. L., & Singh, S. K. 2016. Genetic variation and postflowering drought effects on seed iron and zinc in ICRISAT sorghum mini core collection. Crop Science.Vol.56. No. pp. 374-383.
46. Walker Stephen P.2014. Drought, resettlement and accounting. Contents lists available at ScienceDirect, Critical Perspectives on Accounting. Vol. 25 .pp. 604–619.
47. Zanmassou, Y. C., Al-Hassan, R. M., Mensah-Bonsu, A., Osei-Asare, Y. B., & Igue, C. B. 2020. Assessment of smallholder farmers’ adaptive capacity to climate change: Use of a mixed weighting scheme. Journal of Environmental Management, 276, 111275. doi:10.1016/j.jenvman.2020.111275.
Journal of Geographical Studies of Mountainous Areas
Volume 2, Issue 1
Spring 2021
Pages 1-21