۱. ارجمندی، رضا؛ صاوب، کیوان جوزی، سید علی؛ رضایی، شیما،.، ۱۳۹۴، "تدوین استراتژی توسعه اکوتوریسم در منطقه الموت به روش SWOT"، پایداری، توسعه و محیط زیست. دوره ۲، شماره ۲، صص ۱۵-۳۱.
۲. بهتاش فرزاد، محمد رضا.، کی نژاد، محمد علی.، پیربابایی، محمد تقی.، عسگری، علی،,۱۳۹۲. "ارزیابی و تحلیل ابعاد و مولفههای تابآوری کلان شهر تبریز"، هنرهای زیبا- معماری و شهرسازی، شماره ۳، ص ۴۲- ۳۳.
۳. بهتاشفرزاد، محمدرضا،. (۱۳۹۵)، "نقش و جایگاه تابآوری اجتماعی در کلیت مفهوم تابآوری"، هشتمین کنفرانس بین المللی مدیریت جامع بحران
۴. بهتاشفرزاد. محمدرضا، کینژاد. محمد علی، پیربابایی، محمد تقی. عسگری، علی، ۱۳۹۲. ارزیابی و تحلیل ابعاد و مولفههای تابآوری کلان شهر تبریز»، هنرهای زیبا- معماری و شهرسازی. شماره ۳، ص ۴۲- ۳۳.
۵. پرتوی، پروین.، بهزادفر، مصطفی.، شیرانی، زهرا.، ۱۳۹۵. "طراحی شهری و تابآوری اجتماعی بررسی موردی: محله جلفا اصفهان"، معماری و شهرسازی، شماره ۱۷، صص ۹۹-۱۱۶
۶. پریور، پرستو؛ فریادی، شهرزاد؛ یاوری، احمدرضا؛ صالحی، اسماعیل؛ هراتی، پگاه،۱۳۹۲. "بسط راهبردهای پایداری اکولوژیک برای افزایش تابآوری محیط زیست شهری"، محیطشناسی،. سال سی و نهم، شماره ۱، صص,۱۲۳-۱۳۲.
۷. جلالیان، سید اسحاق،. ۱۳۹۷. "ارزیابی تابآوری ساختاری-طبیعی کاربری اراضی شهری مطالعه موردی: منطقه ۴ کلانشهر تهران". شهر پایدار. ۱(۴)، صص ۱۰۹-۱۲۲.
۸. حسینییگانه، پگاه، لطفی، حیدر، امدادی، صائب، ۱۳۹۴. "بررسی اثرات زیستمحیطی اکوتوریسم و ارائه الگوی اکوتوریسم پایدار"، سومین همایش سراسری محیط زیست، انرژی و پدافند زیستی، تهران، ۵۸۸-۵۹۹.
۹. خاکپور، براتعلی، رمضانی، مرتضی، جوانشیر، محمد،. ۱۳۹۲. "چالشهای مدیریت گردشگری با رویکرد اکوتوریسم و توسعه پایدار در ایران"، اولین همایش ملی مدیریت گردشگری، طبیعتگردی و جغرافیا.
۱۰. رجائی، سید عباس، منصوریان، حسین، سلطانی، مرضیه. ۱۴۰۰. "تحلیل فضایی تابآوری شهری در برابر زلزله مطالعه موردی: منطقه یک شهر تهران". شهر پایدار. ۴ (۱). صص ۱-۱۳.
۱۱. زاهدی، شمسالسادات،. ۱۳۸۹. مبانی توریسم و اکوتوریسم پایدار (باتکیه بر محیط زیست)، تهران: انتشارات دانشگاه علامه طباطبایی، چاپ اول، صص. ۱-۲۳۲.
۱۲. سجادیان، ناهید و سجادیان، مهیار، ۱۳۹۰. "قابلیتهای اکوتوریسم روستایی در مازندران (پهنهبندی، مدیریت حفظ و توسعه)". مدیریت شهری. ۹(۲۷)، صص ۵۹-۷۸.
۱۳. سیاحنیا، رومینا و عباس زاده، سارا،. ۱۳۹۶. مفاهیم تابآوری در محیط زیست شهری (شهر کرج)، پانزدهمین همایش ملی ارزیابی اثرات محیط زیستی ایران، تهران. ۶۹۰-۶۹۷.
۱۴. شکوهیمنش، محمد، یزدانی، محمدرضا، جعفری، سکینه. ۱۳۹۶. "تدوین الگوی امنیت در توسعه اکوتوریسم"، علوم و فنون نظامی، ۱۳(۴۰)، صص ۱۱۳-۱۴۱.
۱۵. فاضلی، محمد؛ جعفرصالحی، سعید،. ۱۳۹۲. "شکاف نگرش، دانش و رفتار زیستمحیطی گردشگران"، مطالعات مدیریت گردشگری، شماره ۲۲، صص. ۱۴۲-۱۶۸.
۱۶. فتحی آشتیانی علی. ۱۳۸۹. آزمونهای روانشناختی. تهران: انتشارات بعثت.
۱۷. کاظمی، مهدی،. ۱۳۸۵. مدیریت گردشگری، تهران: انتشارات سمت، چاپ اول.
۱۸. مبارکی، امید.، لالهپور، منیژه.، افضلی گروه، زهرا،. ۱۳۹۶. "ارزیابی و تحلیل ابعاد و مؤلفههای تاب آوری شهر کرمان". جغرافیا و توسعه، ۱۵(۴۷)، صص ۸۹-۱۰۴.
۱۹. محتشمی، رهام.، ۱۳۸۹. "اکوتوریسم و نقش آن در حفاظت از محیط زیست و توسعه پایدار"، همایش منطقهای توریسم و توسعه. یاسوج.
۲۰. مولائیهشتجین، نصراله.، رجبیکلوانی، پرویز.، ۱۳۹۰، "شناخت توانهای محیطی گردشگری شهرستان شفت جهت توسعه اکوتوریسم"، جغرافیای طبیعی، سال چهارم، شماره ۱۴. صص ۱۲-۱.
۲۱. نصراللهینیا، اعظم. مؤمنی، مهدی. صابری، حمید. احمدی، فرشته،. ۱۴۰۰. "ارزیابی تابآوری و مؤلفههای آن در برابر مخاطرات طبیعی مطالعه موردی: شهر ایلام". شهر پایدار. ۴(۱)، صص ۱۰۵-۱۲۳.
۲۲. هاشمی، نیلوفر.، ۱۳۸۹. نقش اکوتوریسم در توسعه پایدار روستایی. روستا و توسعه، ۱۳ (۳)، صص ۱۸۸-۱۷۳.
23. Arsić. S، Nikolić. D & Živković. Z،. 2017. “Hybrid SWOT - ANP - FANP Model for Prioritization Strategies of Sustainable Development of Ecotourism”. Forest Policy and Economics, vol 80، pp.251-263.
24. Barbier، E. 2011. “The Policy Challenges for Green Economy and Sustainable Economic Development”. Natural Resources Forum. 35، 233-245.
25. Cater. E.، 2000. “Ecotourism in the World: Problems and Prospect for Sustainability”، New York، NY: John Wiley & Sons.
26. Connolly، C.، 2019. From resilience to multi-species flourishing: (Re) imagining urban-environmental governance in Penang، Malaysia، Urban Studies, 57، pp.411-422.
27. Das، Madhumita & Chatterjee، Bane. 2015. Reviews in tourism Ecotourism: A panacea or a predicament? Tourism Management Perspectives14. 3-16.
28. Grazino.P & Rizzi. P, 2016. Valncrahility and resilience in the local systems the case of Italian provinces. Since of the total environment.،553، pp.211-222.
29. Hingham، J.، 2015. Critical Issues in Ecotourism. Routledge Published، London. Pp.1-91.
30. Kiss, A., 2004. Is Community-based ecotourism a good use of biodiversity conservation funds? Trends in Ecology & Evolution, 19 (5): 232-237.
31. Kiss، A,. 2004. Is Community-based ecotourism a good use of biodiversity conservation funds? Trends in Ecology & Evolution. 19 (5): 232-237.
32. Sharifi, Ayyoob & Yamagata, Yoshiki. (2016). Urban Resilience Assessment: Multiple Dimensions, Criteria, and Indicators. 10.1007/978-3-319-39812-9_13.
33. Yun، C. EuiOh، C. & Chon، J., 2021.Applying the resilience principles for sustainable ecotourism development: A case study of the Nakdong Estuary، South Korea. Tourism Management. 83، pp.142-151.
