۱. ابراهیمزاده، عیسی؛ اسدیان، مرتضی، ۱۳۹۲. "تحلیل و ارزیابی میزان تحقق پذیری حکمروایی خوب شهری در ایران (مورد شناسی:شهر کاشمر)". جغرافیا و آمایش شهری- منطقهای. شماره ۶، صص ۱۷-۳۰.
۲. اداره کل راه و شهرسازی استان لرستان، ۱۳۹۹. گزارش عمران و بهسازی شهری لرستان.
۳. اسدی، روحالله، ۱۳۸۸. "تحلیل جایگاه حکمروایی خوب شهری مشهد". پایاننامه کارشناسیارشد. گروه جغرافیا، دانشگده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی مشهد.
۴. امینی، میلاد، صارمی،حمیدرضا و قالیباف، محمد باقر، ۱۳۹۷. "جایگاه حکمروایی شهری در فرایند بازآفرینی بافت فرسوده شهری مطالعه موردی: منطقه ۱۲ شهر تهران"، تحقیقات جغرافیایی، شماره سوم، صص۲۰۳-۲۱۶
۵. انصاری ؛ منصور، ۱۳۸۴. "دموکراسی گفتگویی، امکانات دموکراتیک اندیشه میخائیل باختین یورگن هامبرماس". تهران: نشر مرکز، چاپ اول.
۶. برکپور، ناصر، ۱۳۸۵. "حکمروایی خوب شهری و نظام اداره شهرها در ایران". مجموعه مقالات همایش مدیریت و برنامهریزی شهری، صص ۵۱۷-۴۹۱.
۷. پاداش، حمید؛ جهانشاهی، بابک؛ صادقین؛ علی، ۱۳۸۶. "مؤلفهها و شاخصهای حکمروایی شهری"، جسارتهای شهرسازی، شماره ۱۹ و ۲۰ . صص ۷۲-۷۹.
۸. پوراحمد، احمد، حبیبی، کیومرث، کشاورز، مهناز، ۱۳۸۹. "سیر تحول مفهوم شناسی بازآفرینی شهری به عنوان رویکردی نو در بافت های فرسوده شهری"، شهر ایرانی ـ اسلامی، شماره اول ، صص۷۳-۹۲
۹. پورمحمدی، محمدرضا.، حسینزاده دلیر، کریم.، پیری، عیسی،۱۳۹۰ . "حکمروایی مطلوب شهری بر بنیان سرمایه اجتماعی: آزمون نظم نهادی- فضایی ارتباطی و فاعلیتمندی غیراقتصادی، مطالعه موردی: کلان شهر تبریز"، مطالعات جغرافیایی مناطق خشک، سال اول، شماره اول، صص ۳۶-۴۸.
۱۰. ﺣﻤــﺰهای، مجید.، ﺑــﺮادران. محم مهدی. و ﻫــﺎﺗﻔﯽ. فاطمه. (۱۳۹۲). "ﺣﮑﻤﺮاﻧــﯽ ﺧــﻮب در ﺷــﻬﺮداری ﻣﺸــﻬﺪ. ﭘﻨﺠﻤــﯿﻦ ﮐﻨﻔــﺮاﻧﺲ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪریﺰی و ﻣﺪیﺮیﺖ ﺷﻬﺮی". داﻧﺸﮕﺎه ﻓﺮدوﺳﯽ ﻣﺸﻬﺪ. ۴ و۵ اردیﺒﻬﺸﺖ ﻣﺎه. ﻣﺸﻬﺪ، ایﺮان.
۱۱. رﺷﯿﺪی، اﺑﺮاﻫﯿﻢ؛ ﺣﺼﺎری، اﺻﻐﺮ؛ ﻣﻮﺣﺪ، ﻋﻠﯽ؛ ﺗﻮﻻیﯽ، ﺳﯿﻤﯿﻦ؛ ﻣﻮﺳﻮی، ﻣﯿﺮﻧﺠﻒ، ۱۳۹۳. "ﺗﺤﻠﯿﻞ ﻓﻀﺎیﯽ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﮐﻼنﺷﻬﺮی ﺗﺒﺮیﺰ ﺑﺎ رویﮑﺮد زیﺴﺖﭘﺬیﺮی"، ﻓﻀﺎی ﺟﻐﺮاﻓﯿﺎیﯽ، داﻧﺸﮕﺎه آزاد اﺳﻼﻣﯽ واﺣﺪ اﻫﺮ، ﺳﺎل ﺷﺎﻧﺰدﻫﻢ، صص۱۷۶-۱۵۵
۱۲. سردارنیا، خلیلالله، ۱۳۹۱. "شاخصهای حکمرانی خوب شهری در چهارچوب نظریه سیستمی". مجموعه مقالات همایش علمی حکمروایی خوب شهری. جلد یکم . صص ۵۳-۶۲.
۱۳. ﺻﺎﻟﺤﯽ، رضا، ۱۳۹۲. "ارزیﺎﺑﯽ و ﺗﺤﻠﯿﻞ راﺑﻄﻪ ﺑﯿﻦ ﺳﺮﻣﺎیﻪ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺷﻬﺮی و ﺣﮑﻤﺮوایﯽ ﺷﻬﺮی، ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﻮردی: ﺷﻬﺮ ﻧﺴﯿﻢ ﺷﻬﺮ"، ﭘﺎیﺎنﻧﺎﻣﻪ ﮐﺎرﺷﻨﺎﺳﯽ ارﺷﺪ، داﻧﺸﮑﺪه ﻋﻠﻮم زﻣﯿﻦ داﻧﺸﮕﺎه ﺷﻬﯿﺪ ﭼﻤﺮان اﻫﻮاز.
۱۴. ﻋﻠﯿﻤﺮداﻧﯽ، ﻣﺴﻌﻮد، ﻫﺎﺷﻤﯽ، اﻟﻨﺎز، ۱۳۹۹. ﺑﺮرﺳﯽ اﺑﻌﺎد ﭼﺎرﭼﻮب ﻣﻔﻬﻮﻣﯽ ﺑﺎزآﻓﺮیﻨﯽ ﺣﻔﺎﻇﺖ ﻣﺤﻮر در ﺑﺎﻓﺖﻫﺎی ﺷﻬﺮی ﺗﺎریﺨﯽ ایﺮان. ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﻃﺮاﺣﯽ ﺷﻬﺮی و ﭘﮋوﻫﺶﻫﺎی ﺷﻬﺮی، ۳ (۱۰)، ۱۶- ۲۹.
۱۵. عباسی، مصیب، شاکرمی، نعمت، ملک، رحمت، ۱۳۹۷. "برنامهریزی راهبردی توسعه گردشگری شهری نمونه مورد مطالعه: شهر خرمآباد"، آمایش جغرافیایی فضا، سال هشتم، شماره مسلسل بیست و هشتم، صص ۱۶۸-۱۵۶
۱۶. عظیمیآملی، جلال، جمعدار، اکبر. ۱۳۹۵. "بازآفرینی بافتهای فرسوده شهری با رویکرد حکمروایی خوب در دهونک تهران"، برنامهریزی منطقهای، شماره ۲۵، صص۸۵-۹۹
۱۷. عظیمیآملی، جلال، ۱۳۹۰. "تحلیل حکمروایی خوب در پایداری روستاها، مطالعه موردی: روستاهای استان مازندران"، رساله دکتری جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشگاه تربیت مدرس، ۳۴۱ صفحه.
۱۸. ﮐﺎﻇﻤﯿﺎن، ﻏﻼﻣﺮﺿﺎ، ۱۳۸۶. "درآﻣﺪی ﺑﺮ اﻟﮕﻮی ﺣﮑﻤﺮوایﯽ ﺷﻬﺮی"، ﺟﺴﺘﺎرﻫﺎی ﺷﻬﺮﺳﺎزی، ﺷﻤﺎره۲۰-۱۹، ﺗﻬﺮان: اﻧﺘﺸﺎرات ﻣﻬﻨﺪﺳﺎن ﻣﺸﺎور ﻓﺮﻧﻬﺎد.
۱۹. کریمی، علی؛ پارسا، ندا، ۱۳۹۱. "تبیین نظری حکمروایی خوب شهری (تعیین شاخصها و مولفههای حکمروایی خوب شهری)". مجموعه مقالات همایش حکمروایی خوب شهری. جلد یکم. انتشارات تیسا.
۲۰. مشکینی، ابوالفضل، مؤذن، سهراب، ۱۳۹۳. "نتایج حکمروایی مطلوب شهری در پایداری مطالعه موردی شهر عجب شیر"، آمایش محیط، شماره ۲۹، صص۱۲۹-۱۰۰.
۲۱. محمدی، جمال،کمالیباغراهی، اسماعیل، ۱۳۹۵. "تحلیل شاخصهای حکمروایی خوب شهری در راستای استراتژی توسعه شهری مورد شناسی: محدوده بافت فرسوده شهر کرمان"، جغرافیا و برنامه و آمایش شهری، شماره ۲۱، صص ۱۷-۱۵۳.
۲۲. نوبری، نازک؛ رحیمی، محمد، ۱۳۸۹. "حکمرانی خوب شهری؛یک ضرورت تردید ناپذیر". انتشارات مرکز مطالعات و برنامه-ریزی شهر تهران .دانش شهر. تهران.
۲۳. یاپنگغراوی، بایمحمد، ۱۳۹۱. "نگاهی به مفهوم حکمروایی شهری، هدفها، مدلها و شاخصهای آن"، اطلاعات سیاسی ـ اقتصادی، شماره ۲۸۹. صص ۲۰۵-۱۹۸.
24. Adair, A. & Berry, J. & Hutchison, N. & Mcgreal, S. (2007) Attracting institutionalinvestment into regeneration: necessary conditions for effective funding, Journal of Property Research, Vol.24, No.3, pp. 221-240.
25. Alpopi, C. & Manole, C. (2013) Integrated urban regeneration–solution for cities revitalize, Procedia Economics and Finance, Vol.6, No.1, pp.178-185.
26. Brenner, N. 2004. New state spaces: Urban governance and the rescaling of statehood (First ed.). Oxford: Oxford University Press.
27. Clark, J., and Wise, N., 2018, Urban Renewal, Community and Participation, Theory, Policy and Practice, Publisher: Springer; 1st Ed.
28. Copus, C. 2012. The role of local governance in Europe. Panorama: Insights into Asian and European Affairs, 2, 2012.
29. Colantonio, A. & Dixon, T. 2011, Urban regeneration and social sustainability: Best practice from European cities, Publisher John Wiley & Sons.
30. Dert, A. 2000. By desing: Urban desing in the planning system. London: Towards Better Practice.
31. Downer, A. 2000. Good Governance, Guiding Princples For Implementation, Canberra: Mailing Centre Published by the Australian Agency for International Development (AusAID), Canberra.
32. Gani, A & Duncan, R 2007, Measuring Good Governance Using Time Series Data: Fiji Islands, Journal of the Asia Pacific Economy, Volume 12,Issue 3, pp: 367-385.
33. Kennedy, L. 2008. New forms of governance in Hyderabad: How urban reforms are redefining actors in the city. In I. S. A. I.S.A. Baud & J. De Wit (Eds.), New Forms of Urban Governance in India: Shifts, Models, Networks and Contestations. India, New Delhi: SAGE Publications.
34. Lockwood, M. 2010. Good governance for terrestrial protected areas: A framework
35. Luda, T. 2006. E- compendium: Handbook E2, understanding large distressed areas, program energy, environment and sustainale development. Europe, European :union:.
36. Magalhaes, C., 2015, 'Urban Regeneration' in International Encyclopedia of the Social and Behavioral Sciences, James D. Wright (Edt), 2nd Edition, Vol. 24, Publisher: Elsevier, Place of Publication: Oxford, http://dx.doi.org/10.1016/b978-0-08-097086-8.74031-1.
37. Miguel Fernández Güell, J. & Redondo, L. 2012. Linking territorial foresight and urban planning, Foresight, Vol.14, No.4, pp. 316-335.
38. McMillan, J. 2020. A study of inner-city dwellers, attitudes, needs, and knowledge of legal services. Thesis (M.A). Tennessee State University
39. Obeng-Odoom, F. 2013. Governance for pro-poor urban development: Lessons from Ghana (First ed.). London: Routledge.
40. Roberts, P., & Sykes, H. 2000. Urban regeneration: A handbook. London: Sage.
41. Tosics, I. 2009. Dilemmas of integrated area-based urban renewal programmes. The URBACT Tribune, 27-30.
42. UN-HABITAT, 2002; The Global Campaign on Urban Governance, concept paper, 2nd Edition, Nairobi.
43. UN-HABITAT. 2009. Urban governance index (UGI) a tool to measure progress in achieving good urban governance. Retrieved from www.unhabitat.org
44. UNDP, 1997. Defining Core Characteristics of Good Governance, United Nations Development Programme, Management Development and Governance Division, Strengthening Capacity for People-Centred Development, UNDP, and New York.
45. Yung, P. M., & Chan, T. M. 2000. Local politics and governance. Singapore: Konrad-Adenauer-Stiftung.
46. Zhang, X. & Skitmore, M. & De Jong, M. & Huisingh, D. & Gray, M. 2013. Regenerative sustainability for the built environment–from vision to reality: an introductory chapter, Journal of Cleaner Production, Vol.109, pp. 1-10.
