ژئوتوریسم در مناطق کوهستانی، به‌ویژه در بسترهای روستایی، رویکردی نوین در توسعه پایدار گردشگری است که بر حفاظت، تفسیر و بهره‌برداری آگاهانه از میراث زمین‌شناختی و چشم‌اندازهای طبیعی تأکید دارد. در این چارچوب، برند مقصد و به‌ویژه شخصیت برند به‌عنوان یکی از سازوکارهای مؤثر بازاریابی، نقش مهمی در شکل‌دهی ادراکات، ترجیحات و انگیزش‌های گردشگران ایفا می‌کند. هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر ابعاد شخصیت برند مقصد بر جذابیت ادراک‌شده مقاصد ژئوتوریستی در مناطق کوهستانی است. روستای صخره‌ای کندوان به‌عنوان یکی از نمونه‌های شاخص ژئوتوریسم روستایی–کوهستانی، به‌صورت مطالعه موردی انتخاب شد. این پژوهش توسعه‌ای و کاربردی با رویکرد کمّی و روش پیمایشی انجام گرفت و برای آزمون الگوی مفهومی از مدل‌سازی معادلات ساختاری مبتنی بر حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) استفاده شد. داده‌ها از 337 گردشگر جمع‌آوری و برازش مدل در سه سطح اندازه‌گیری، ساختاری و کلی مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که ابعاد شخصیت برند، به‌ویژه هیجان و اصالت، اثر مثبت و معناداری بر جذابیت ادراک‌شده مقصد دارند و موجب ارتقای تجربه بازدید، جذابیت خدمات و تمایز مقصد می‌شوند. همچنین نقش تعدیل‌گر جنسیت در این رابطه بررسی شد اما اثر معناداری مشاهده نگردید. یافته‌ها بیانگر آن است که تقویت برندسازی مبتنی بر تجربه و اصالت می‌تواند راهبردی کلیدی برای افزایش جذابیت و توسعه پایدار مقاصد ژئوتوریسم کوهستانی باشد. این پژوهش با تبیین پیوند میان برندسازی مقصد و جذابیت ژئوتوریستی، خلأ موجود در ادبیات را پوشش داده و دلالت‌های مدیریتی و کاربردی ارزشمندی برای مدیران و سیاست‌گذاران ارائه می‌کند.