پژوهش کاربردی حاضر نیز به منظور سنجش وضعیت مواجهه با ریسک مخاطرات طبیعی در منطقه ژئوتوریستی محور تالاب زریوار و اورامان در غرب استان کردستان با روشی توصیفی-تحلیلی ، صورت پذیرفت ه‏است. پس از تعیین مهمترین،ریسک‏های موثر بر منطقه و تهیه پایگاه اطلاعاتی مبتنی بر معیارهای اثرگذار بر هر یک از آنها؛ به روش فازی و الگوهای آن،پهنه ‏بندی منطقه انجام و سپس با بهره‏گیری از روش تحلیل سلسله مراتبی و تعیین وزن هر معیار در هر مخاطره؛نقشه فازی وزن‏ دار، تهیه و سرانجام با تلفیق نقشه‏های تجمیعی از ریسک‏های مخاطراتی پس از تعیین اهمیت نسبی هریک از آنها در تشدید در معرض بودن سکونتگاه‏ها،پهنه ‏بندی نهایی میزان مواجهه و در معرض بودن سکونتگاه این مقصد ژئوتوریستی در برابر ریسک‏های مخاطرات طبیعی اثرگذار، مشخص گردید. نتایج نهایی، نشان دادند که در مخاطره زلزله؛ 91 درصد، د مخاطره سیل؛ 79 درصد، در مخاطره لغزش؛67 درصد و در مخاطره تهدید فرونشست زمین و کم‏آبی به واسطه برداشت بی‏رویه از منابع آب، قرارگیری بیش از 90 درصد منطقه در پهنه نامناسب و کاملا نامناسب، نشان از گستره و شدت در معرض بودن منطقه در برابر ریسک‏های مورد سنجش دارد.همچنین، نحوه توزیع فضایی وضعیت مطلوبیت در معرض بودن در برابر ریسک‏های طبیعی مورد سنجش در شاخص خودهمبستگی موران به صورت الگوی نامناسب خوشه‏ای بوده و تمامی روستاهای محوری ژئوتوریستی منطقه در طبقه نسبتا نامناسب قرارگرفتند.در مجموع؛یافته‏ها،نشان دادند که علل گستردگی در معرض بودن سکونتگاه‌های این منطقه ژئوتوریستی، نه‌تنها مکانی، بلکه ساختاری، اجتماعی و وابسته به سیاست‌گذاری و نحوه تعامل نامناسب انسان با محیط است.